| |
 Notities van mijn vader
|
Nota's van mijn vader
|
Dwarsliggers
20.04.2007 08.02u - De Europese leiders bevinden zich in een ongemakkelijke positie: tussen het aambeeld van hun multiculturele moraal, en de hamer van de terreur. Het resultaat is schizofrenie. Begin 2007 stelt Tony Blair ZEVENDUIZEND speciale agenten aan om te verhinderen dat zijn land met vuile bommen wordt bestookt. Een paar dagen later noemt hij de Islam een ‘vaandeldrager van vrede en verdraagzaamheid’. Welke snoodaards verdenkt hij ervan vuile bommen te willen gooien? De Eskimo’s?
°
In de zevende eeuw na Christus kregen Neefje Ali en neefje Achmed mot over de spirituele erfenis van ome Mo. Het geschil is nooit bijgelegd, zodat soennieten en sjiieten vandaag elkanders moskeeën, vrouwen en kinderen opblazen. Een vrij hardnekkige vete, zo dunkt me, en niet geheel te verzoenen met het respect dat wij, op straffe van racisme, geacht worden op te brengen voor de vreedzame Islam.
°
‘Is de zaak-Rushdie niet het ultieme bewijs van de onmogelijkheid van de islam zich in te passen in onze samenleving? Toont zij niet aan dat de islam in wezen een intolerante en totalitaire ideologie is, die botst met de culturele, morele en juridische voorschriften die gelden in een open en democratische samenleving?’ (Guy Verhofstadt, Tweede Burgermanifest, 1992).
°
De enige concrete consequentie van een heilsboodschap is de vervolging van wie er niet in gelooft.
°
‘Correct is een woord voor slaven’ (S. Montag).
°
De political correctness bewierookt de Mens, veronachtzaamt het individu en miskent de burger.
°
Nu de multiculturele samenleving geen enkele gelijkenis blijkt te vertonen met het idyllische plaatje dat daarvan werd geschilderd, tapt de progressieve falanx uit een ander vaatje: Wij zijn allemaal wereldburgers.
Een burger is een lid van een staat. Tot nader order is de wereld geen staat, en hij zal dat in de komende decennia ook niet worden. Het povere palmares van de Uno spreekt boekdelen.
°
Dat een burger meer is dan gewoon een inwoner van een land, blijkt uit de – meestal vruchteloze – inspanningen van de nationale regeringen om migranten in te burgeren. Die migranten zijn dus nog geen burgers. Ze kunnen dat worden indien ze de landstaal spreken, vertrouwd raken met de cultuur van het gastland, zijn wetten aanvaarden, en bereidheid tonen om deel te nemen aan het economische proces.
°
Voor wie zich in het openbare debat wil mengen is intelligentie een zware belasting.
Het wordt immers beheerst door wat Enzensberger het ‘secundaire analfabetisme’ noemt.
Het is een destillaat van platitudes waaruit kijkcijfers opwalmen.
Jos De Man
|
|
 |
Dwarsliggers
02.02.2008 17.35u - De Europese leiders bevinden zich in een ongemakkelijke positie: tussen het aambeeld van hun multiculturele moraal, en de hamer van de terreur. Het resultaat is schizofrenie. Begin 2007 stelt Tony Blair ZEVENDUIZEND speciale agenten aan om te verhinderen dat zijn land met vuile bommen wordt bestookt. Een paar dagen later noemt hij de Islam een ‘vaandeldrager van vrede en verdraagzaamheid’. Welke snoodaards verdenkt hij ervan vuile bommen te willen gooien? De Eskimo’s?
°
In de zevende eeuw na Christus kregen Neefje Ali en neefje Achmed mot over de spirituele erfenis van ome Mo. Het geschil is nooit bijgelegd, zodat soennieten en sjiieten vandaag elkanders moskeeën, vrouwen en kinderen opblazen. Een vrij hardnekkige vete, zo dunkt me, en niet geheel te verzoenen met het respect dat wij, op straffe van racisme, geacht worden op te brengen voor de vreedzame Islam.
°
‘Is de zaak-Rushdie niet het ultieme bewijs van de onmogelijkheid van de islam zich in te passen in onze samenleving? Toont zij niet aan dat de islam in wezen een intolerante en totalitaire ideologie is, die botst met de culturele, morele en juridische voorschriften die gelden in een open en democratische samenleving?’ (Guy Verhofstadt, Tweede Burgermanifest, 1992).
°
De enige concrete consequentie van een heilsboodschap is de vervolging van wie er niet in gelooft.
°
‘Correct is een woord voor slaven’ (S. Montag).
°
De political correctness bewierookt de Mens, veronachtzaamt het individu en miskent de burger.
°
Nu de multiculturele samenleving geen enkele gelijkenis blijkt te vertonen met het idyllische plaatje dat daarvan werd geschilderd, tapt de progressieve falanx uit een ander vaatje: Wij zijn allemaal wereldburgers.
Een burger is een lid van een staat. Tot nader order is de wereld geen staat, en hij zal dat in de komende decennia ook niet worden. Het povere palmares van de Uno spreekt boekdelen.
°
Dat een burger meer is dan gewoon een inwoner van een land, blijkt uit de – meestal vruchteloze – inspanningen van de nationale regeringen om migranten in te burgeren. Die migranten zijn dus nog geen burgers. Ze kunnen dat worden indien ze de landstaal spreken, vertrouwd raken met de cultuur van het gastland, zijn wetten aanvaarden, en bereidheid tonen om deel te nemen aan het economische proces.
°
Voor wie zich in het openbare debat wil mengen is intelligentie een zware belasting.
Het wordt immers beheerst door wat Enzensberger het ‘secundaire analfabetisme’ noemt.
Het is een destillaat van platitudes waaruit kijkcijfers opwalmen.
Jos De Man
|
|
|
 |
|
|
