| |
 Notities van mijn vader
|
Nota's van mijn vader
|
Valse tanden
02.01.2008 13.57u - De operatie ‘Restauratie Leterme’ is in volle gang.
De man is grandioos door het ijs gezakt, maar dat mag de vastberadenheid van zijn aanhang niet drukken. Uitgerekend op de webstek van The Brussels Journal verscheen een bijdrage van de hand van Willy De Wit, met de volgende aanhef:
“ De koppige West-Vlaming hield vast aan zijn principes, en aan de belofte die hij plechtig had gedaan aan zijn Vlaamse kiezers, namelijk een staatshervorming realiseren.’
Hoezo? Vertoefde ik eind november in Patagonië, verstoken van elke informatie?
Of heb ik het verhaal van de rooms-blauwe afgang gedroomd?
Het laatste zal wel waar zijn. Want die meneer De Wit zou anders toch niet met zoveel stelligheid schrijven over de koppige, beginselvaste Leterme, die al zijn stellige beloften waarmaakt.
Hoe ging het eind november weer, in mijn dromenland?
Er lag op maandag een tekst op de onderhandelingstafel die door alle rooms-blauwe partijen werd goedgekeurd. Er was met geen verrekijker ook maar een begin van een aanzet van een concrete afspraak inzake staatshervorming in die tekst te bekennen. Maar Leterme en De Wever konden er zich best in vinden. Misschien niet ‘plechtig’, maar goed. ‘t Was een compromis. Een van het soort: u neemt, en wij geven.
De Wever verscheen daarmee bij zijn achterban, die morde. Dus morrelde hij wat aan de tekst. Dat beviel de Franstalige onderhandelaars niet. Ze haakten af.
Leterme? Een echte Vlaamse Leeuw!
Zolang hij valse tanden heeft.
|
|
 |
Valse tanden
02.02.2008 17.35u - De operatie ‘Restauratie Leterme’ is in volle gang.
De man is grandioos door het ijs gezakt, maar dat mag de vastberadenheid van zijn aanhang niet drukken. Uitgerekend op de webstek van The Brussels Journal verscheen een bijdrage van de hand van Willy De Wit, met de volgende aanhef:
“ De koppige West-Vlaming hield vast aan zijn principes, en aan de belofte die hij plechtig had gedaan aan zijn Vlaamse kiezers, namelijk een staatshervorming realiseren.’
Hoezo? Vertoefde ik eind november in Patagonië, verstoken van elke informatie?
Of heb ik het verhaal van de rooms-blauwe afgang gedroomd?
Het laatste zal wel waar zijn. Want die meneer De Wit zou anders toch niet met zoveel stelligheid schrijven over de koppige, beginselvaste Leterme, die al zijn stellige beloften waarmaakt.
Hoe ging het eind november weer, in mijn dromenland?
Er lag op maandag een tekst op de onderhandelingstafel die door alle rooms-blauwe partijen werd goedgekeurd. Er was met geen verrekijker ook maar een begin van een aanzet van een concrete afspraak inzake staatshervorming in die tekst te bekennen. Maar Leterme en De Wever konden er zich best in vinden. Misschien niet ‘plechtig’, maar goed. ‘t Was een compromis. Een van het soort: u neemt, en wij geven.
De Wever verscheen daarmee bij zijn achterban, die morde. Dus morrelde hij wat aan de tekst. Dat beviel de Franstalige onderhandelaars niet. Ze haakten af.
Leterme? Een echte Vlaamse Leeuw!
Zolang hij valse tanden heeft.
|
|
|
 |
|
|
