| |
 Notities van mijn vader
|
Nota's van mijn vader
|
Wie pluimt Honoré?
20.12.2007 17.19u - Honoré Gepluimd was de naam die de liberalen in de jaren zestig verzonnen voor de onder de belastingdruk bijkans bezwijkende burger.
Hij is, arme drommel, nog steeds onder ons.
Sterker, reeds behoorlijk gepluimd door de naar Europese normen zeer hoge inkomensbelastingen, riskeert hij zijn laatste veren te verliezen nu Verhofstadt III de put in de begroting moet vullen.
Die worden op anderhalf tot vijf miljard geraamd; het hangt ervan af hoe men met cijfers goochelt. En in 2008 wordt het erger, veel erger. Immers, de economische groei vertraagt, mede onder invloed van de Amerikaanse hypotheekcrisis.
Het is godgeklaagd. Sedert 2003 hebben we een ongekende economische bloei meegemaakt. Men zou dus denken dat in stede van een put te graven, de paarse regeringen een spaarpotje zouden hebben aangelegd. Niks daarvan. Waar is het geld?
Een hypothese: stel dat zeg maar twintig procent van de autochtone bevolking werkloos zou zijn. Catastrofe, zo zou men jammeren. En terecht.
Kijken we naar de allochtone bevolking, dan vernemen we – ze zeggen het zelf – dat bij voorbeeld in Brussel veertig procent van de ‘jongeren’ werkloos is. (De allochtone woordvoerders zeggen het zelf om de ‘racisten ‘ de schuld te kunnen geven.) Een catastrofe? Neen, Honoré Gepluimd zal wel bijpassen.
Het aantal werkloze jongeren zal toenemen, gewoon al omdat hun aantal toeneemt. En ze nu eenmaal veel minder goed toegerust zijn voor de arbeidsmarkt.
En de gelijke kansen in het onderwijs? Zet geen zoden aan de dijk. Omdat de ‘jongeren’ ook minder toegerust zijn voor het onderwijs. Integratie in een cultuur die niet alleen totaal verschilt van de eigen cultuur, maar die bovendien op religieuze gronden wordt aangevochten, is geen voor de hand liggende aangelegenheid.
Uit Amsterdam bereikte ons bovendien een alarmerend bericht, dat eerder op deze site werd gesignaleerd. Volgens de stedelijke gezondheidsdienst lijdt een aanzienlijk aantal allochtone jongeren aan een verstandelijke handicap.
Afgezien van het feit dat zowel veelplegers als lichte criminelen kunnen worden gerekend tot de categorie der licht verstandelijke gehandicapten, is deze zorgwekkende situatie uiteraard niet van aard om de onderwijs- en beroepskansen van de betrokkenen te bevorderen.
Hoe raken ze dan zo gehandicapt? Wel, De Turkse Aysel Disbudak waarschuwde in september in de linkse Volkskrant tegen ‘huwelijken in familieverband’.
Het is alom bekend dat Turken en Marokkanen hun kinderen vaak aan een neef of nicht uit het thuisland uithuwelijken. Dat kan genetisch ongerief veroorzaken. Daar willen zij zelf niet over horen spreken: Aysel Disdubak verklaarde dat in islamitische kring op het thema een taboe rust.
Dat is niet het einde van het verhaal. Die verstandelijk gehandicapten komen dan op hun beurt weer in aanmerking voor een echtverbintenis met neef en nicht. De kans dat de genen en hun dragers nog meer van slag raken zit er dik in.
Kortom: wat iedereen weet, en niemand mag of durft schrijven: we voeren nog altijd jaar in jaar uit kanslozen in, en dus bovendien ook nog eens verstandelijk gehandicapten, die allemaal mens zijnde, recht hebben op onderwijs, huisvesting, geneeskundige zorg, en uitkeringen allerhande. Dat is allemaal bijzonder humanitair, maar Honoré zou, vooraleer hij zijn laatste veer laat, toch eindelijk wel eens het kostenplaatje willen zien van dit beleid.
|
|
 |
Wie pluimt Honoré?
02.02.2008 17.35u - Honoré Gepluimd was de naam die de liberalen in de jaren zestig verzonnen voor de onder de belastingdruk bijkans bezwijkende burger.
Hij is, arme drommel, nog steeds onder ons.
Sterker, reeds behoorlijk gepluimd door de naar Europese normen zeer hoge inkomensbelastingen, riskeert hij zijn laatste veren te verliezen nu Verhofstadt III de put in de begroting moet vullen.
Die worden op anderhalf tot vijf miljard geraamd; het hangt ervan af hoe men met cijfers goochelt. En in 2008 wordt het erger, veel erger. Immers, de economische groei vertraagt, mede onder invloed van de Amerikaanse hypotheekcrisis.
Het is godgeklaagd. Sedert 2003 hebben we een ongekende economische bloei meegemaakt. Men zou dus denken dat in stede van een put te graven, de paarse regeringen een spaarpotje zouden hebben aangelegd. Niks daarvan. Waar is het geld?
Een hypothese: stel dat zeg maar twintig procent van de autochtone bevolking werkloos zou zijn. Catastrofe, zo zou men jammeren. En terecht.
Kijken we naar de allochtone bevolking, dan vernemen we – ze zeggen het zelf – dat bij voorbeeld in Brussel veertig procent van de ‘jongeren’ werkloos is. (De allochtone woordvoerders zeggen het zelf om de ‘racisten ‘ de schuld te kunnen geven.) Een catastrofe? Neen, Honoré Gepluimd zal wel bijpassen.
Het aantal werkloze jongeren zal toenemen, gewoon al omdat hun aantal toeneemt. En ze nu eenmaal veel minder goed toegerust zijn voor de arbeidsmarkt.
En de gelijke kansen in het onderwijs? Zet geen zoden aan de dijk. Omdat de ‘jongeren’ ook minder toegerust zijn voor het onderwijs. Integratie in een cultuur die niet alleen totaal verschilt van de eigen cultuur, maar die bovendien op religieuze gronden wordt aangevochten, is geen voor de hand liggende aangelegenheid.
Uit Amsterdam bereikte ons bovendien een alarmerend bericht, dat eerder op deze site werd gesignaleerd. Volgens de stedelijke gezondheidsdienst lijdt een aanzienlijk aantal allochtone jongeren aan een verstandelijke handicap.
Afgezien van het feit dat zowel veelplegers als lichte criminelen kunnen worden gerekend tot de categorie der licht verstandelijke gehandicapten, is deze zorgwekkende situatie uiteraard niet van aard om de onderwijs- en beroepskansen van de betrokkenen te bevorderen.
Hoe raken ze dan zo gehandicapt? Wel, De Turkse Aysel Disbudak waarschuwde in september in de linkse Volkskrant tegen ‘huwelijken in familieverband’.
Het is alom bekend dat Turken en Marokkanen hun kinderen vaak aan een neef of nicht uit het thuisland uithuwelijken. Dat kan genetisch ongerief veroorzaken. Daar willen zij zelf niet over horen spreken: Aysel Disdubak verklaarde dat in islamitische kring op het thema een taboe rust.
Dat is niet het einde van het verhaal. Die verstandelijk gehandicapten komen dan op hun beurt weer in aanmerking voor een echtverbintenis met neef en nicht. De kans dat de genen en hun dragers nog meer van slag raken zit er dik in.
Kortom: wat iedereen weet, en niemand mag of durft schrijven: we voeren nog altijd jaar in jaar uit kanslozen in, en dus bovendien ook nog eens verstandelijk gehandicapten, die allemaal mens zijnde, recht hebben op onderwijs, huisvesting, geneeskundige zorg, en uitkeringen allerhande. Dat is allemaal bijzonder humanitair, maar Honoré zou, vooraleer hij zijn laatste veer laat, toch eindelijk wel eens het kostenplaatje willen zien van dit beleid.
|
|
|
 |
|
|
