Knack of Kwik?
19.11.2008 12.30u - Vandaag zoekt het weekblad Knack eenzame laagten op: het artikel over de ‘liefdesmails’ van Vanhecke en Morel doet denken aan het vroegere weekblad Kwik. Dat placht ook goed te verkopen met een cocktail van sex, sensatie en een scheutje Hitler. Vreemd toch, hoe een ernstig man als Rik Van Cauwelaert – directeur van Knack - dergelijke vuilspuiterij toelaat in zijn kolommen. Enkele bemerkingen. 1. In hun ijver om het Vlaams Belang te beschadigen gaan sommige linkse journalisten wel erg ver over de deontologische schreef. (s)Tom Cochez van De Morgen zuigt al jaren roddels uit z’n duim, blijkbaar meent het linkse deel van de Knack-redactie dat slechte voorbeeld te moeten volgen. 2. In Vlaanderen heeft een gescheiden vrouw met kinderen nooit zoveel te verduren gekregen van de media. 3. Blijkbaar wordt er door de journalistieke modderwroeters alleen in de mails en slaapkamers gesnuffeld van VB’ers, de talloze geruchten over Vrhfstdt, Ltrm en andere politici worden met de mantel der liefde (hum) bedekt. 4. Een mail bewijst niets, de juridische bewijskracht in een proces is nihil, noppes. Het is immers niet bijster moeilijk om iemands mail aan te passen of zelfs helemaal te verzinnen. 5. Misschien kan Marie-Rose eens een opendeurdag houden en voor één keer uitgebreid haar slaapkamer laten fotograferen. Hopelijk is de linkse meute dan 'bevredigd'. 6. Over de nakende politieke moord op Vanhecke is de pers veel zwijgzamer. Frank wordt als verantwoordelijke uitgever vervolgd voor een artikel dat hij niet eens zelf geschreven heeft en waarvan de auteur bekend is. Zou misschien eens één (1) journalist de moed willen opbrengen om zijn lezers mee te geven wat de Grondwet bepaalt in artikel 25? (“ De drukpers is vrij; de censuur kan nooit worden ingevoerd; geen borgstelling kan worden geëist van de schrijvers, uitgevers of drukkers. Wanneer de schrijver bekend is en zijn woonplaats in België heeft, kan de uitgever, de drukker of de verspreider niet worden vervolgd”, vetjes van mij).
|