"de gevaarlijkste van alle Blokkers" (De Morgen, 4.4.2003) actualiseer

‘Klimaatrelativisme’

13.12.2007 15.02u - Zowel in Noord-Amerika als in Europa gaan meer en meer stemmen op tegen het blinde geloof in het Kyoto-verhaal. Onder meer in Vlaanderen: een paar weken geleden ( http://www.filipdeman.org/1/541 ) kon u reeds lezen over professor Albrecht en zijn nieuwste boek over ’Klimaatrelativisme’ (uitgegeven bij Acco – Leuven, 2007). Johan Albrecht studeerde aan de universiteiten van Gent en Oxford en is doctor in de milieu-economie.
Ondertussen is m’n lezing van zijn boek beëindigd en het moet gezegd: er staan parels in waar de aanhangers van de klimaat-sinistrose niet zo meteen van terug hebben.

Lees mee:
“Het klimaatvraagstuk is geen geïsoleerd dossier. De klimaathysterie die momenteel de media domineert, negeert de fossiele energieschaarste die een nieuw energiesysteem noodzakelijk maakt”.
Ondertussen blijven de linksen hardnekkig gekant tegen de nieuwe generatie kerncentrales.

“De continue bevolkingstoename ligt aan de basis van de toenemende ecologische druk. Het klimaatprobleem is een armoedeprobleem. Arme regio’s blijven te kwetsbaar voor zelfs lokale klimaatveranderingen. Daar veranderen emissiereductiedoelstellingen niets aan”.
Maar niet één linkse die piept over de waanzinnige bevolkingsgroei in de Derde Wereld.

“Het echte probleem met de 2°C-doelstelling van het Europees Parlement ligt in de confrontatie met de resultaten van klimaatmodellen. Als de internationale klimaatbureaucratie van het IPCC zelf aangeeft dat de klimaatverandering beperkt zal blijven tot 1,1 à 1,8°C – waarbij 1,8°C verwijst naar modelresultaten zonder klimaatbeleid – en we moeten met ons klimaatbeleid een temperatuurstoename van 2°C absoluut vermijden, wat is dan nog de zin van een klimaatbeleid?”
De klimaathysterici schruwelen echter liever over de zeer irrealistische modellen die uitkomen op +4°C of +6°C of nog meer.

Let wel: professor Albrecht betwist de (beperkte) opwarming van de aarde niet, maar neemt dus afstand van de huidige hysterie, onder meer omdat er 1. ook positieve kanten aan de opwarming zitten en 2. de technologie het probleem beheersbaar zal houden. In zijn evenwichtig betoog verwijst Albrecht trouwens ook naar een verdienste van het Kyoto-protocol: de ontwikkeling van nieuwe energietechnologie wordt erdoor gestimuleerd.

Tussen haakjes: inzake klimaat schermen de linksen voortdurend met het ‘voorzorgsprincipe’ (men kan niet voorzichtig genoeg zijn). Maar datzelfde principe mag van hen niet gelden inzake de massale immigratie. Nochtans zijn de daaruit voortvloeiende risico’s ondertussen wél afdoende bewezen.