"de gevaarlijkste van alle Blokkers" (De Morgen, 4.4.2003) actualiseer

'Wij maken het verschil'

23.03.2010 12.15u - Vandaag de nieuwe campagne voorgesteld aan de pers, vanavond krijgt u een verslag op beide zenders en vanaf morgen hangt Vlaanderen vol affiches (http://www.vlaamsbelang.org/0/7078). De campagne wordt besloten met een nationaal congres op 18 april, hierna mijn tussenkomst op de persconferentie:


'CONGRES 18 APRIL: WIJ MAKEN HET VERSCHIL'

Het is sedert vorig jaar bon ton om te stellen dat onze partij op haar Vlaamse en rechtse kant een dubbele concurrentie te verduren krijgt vanwege NVA & LDD en de eerlijkheid gebiedt om toe te geven dat deze rechtstreekse concurrenten in juni 2009 inderdaad stemmen wegkaapten. Het is echter zéér de vraag of de betrokken kiezers daar nu nog het nut van inzien. Het Vlaams Belang zal alleszins tijdens het komende Congres zijn leden en in de daaropvolgende maanden de kiezers duidelijk maken dat alleen wij het verschil maken, dat de partijen van de ‘tweede keuze’ geen sikkepit veranderen aan het rampzalige beleid van de drie traditionele partijen.

Zo bracht de blijde (her)intrede van de NVA in de Vlaamse regering de realisatie van de vijf resoluties van het Vlaams parlement geen stap dichterbij. De ‘Maddens-doctrine’ werd een - schijnbaar academisch gelegitimeerd - excuus om aan participationisme te doen, onder het motto ‘deelnemen is belangrijk’. Het gaat dan evenwel niet om het mee zetten van stappen richting staatshervorming, maar om het meestappen in het regeringsbootje. Dezelfde heer Bourgeois die bij zijn ontslag in 2008 schreef: ‘Ik ben werkelijk nog de enige in deze Vlaamse regering die de Vlaamse beloftes effectief wil uitvoeren’, is… opnieuw minister zonder ‘effectieve uitvoering’van wat dan ook. Men vraagt zich af wie in dezen het best komedie speelt: de partijvoorzitter of de minister?
Ondertussen steunt regeringspartij NVA subsidies voor minaretten, opleidingen voor imams, projecten inzake ‘interculturaliteit’ en keurde ze in het federaal Parlement het principe van de massale regularisaties goed.
Kortom: om in de ogen van haar kiezers enige doelmatigheid te bewijzen, zal de partij met wat anders voor de dag moeten komen dan in Peeters II samenwerken met een CD&V die op hetzelfde ogenblik met de Franstalige partijen zoekt naar een “onderhandelde oplossing” voor BHV.

Bij de LDD-kiezer is de twijfel zo mogelijk nog groter: de hype is voorbij, de veer is gebroken, de stichter-voorzitter-fractieleider houdt het uiterlijk in 2011 zelfs voor bekeken. Ook uitspraken over de “immigratie-die-toch-niet-meer-tegen-te-houden-is”, de nood aan economische immigranten (in volle crisis!), het paniekvoetbal van Verstrepen en Bouckaert over respectievelijk een partijreddende naamsverandering en een liberale hergroepering, hebben de twijfels slechts doen toenemen.

Het Congres van 18 april vormt dan ook het startsein voor een aangehouden inspanning om de Vlaamsgezinde en rechtse kiezer uit te leggen dat de zogenaamde concurrentie er in feite geen is, dat zij geen alternatief biedt, dat zij absoluut geen verschil wil of kan maken inzake het gevoerde (wan)beleid. Binnen het jaar moet voor de ontgoochelde NVA- en LDD-kiezers duidelijk worden dat alleen een nieuwe electorale overwinning van het Vlaams Belang voldoende druk kan zetten op de traditionele partijen. Dat alleen het Vlaams Belang een krachtig halt wil toeroepen aan de rampzalige anti-Vlaamse en pro-immigratiepolitiek van vandaag.